امروز توي وبلاگ يكي از اين آدمهاي روي زمين چيزي رو خوندم كه به ناگاه اشك چشمام جاري شد احساس كردم كه اون آدم مهربون بايد مهربانويي باشه كه از ته دلش نوشته بود و من معصوميت و تنهايي اون خانم رو به طور واضح درك كردم اميدوارم كه به قول آن مهربانوي ايراني قدر اين امانت هاي دور و برمونو بدونيم! جوري رفتار نكنيم حرفي نزنيم كاري نكنيم كه برنجن منظورم عزيزامونه.خدا رحمتش كنه و به به اون مادر و فرند صبر و سر بلندي شادي بي حد بده.
